بخواب فروردین

bekhabfarvardin — Thu, 29 Oct 2009 08:01:18 GMT

آقا! ببخشا که امشب، شعر جدیدی ندارم

دنیا سیاه است و من هم روی سپیدی ندارم

عطار از هفت شهرش، امشب به هشتم رسیده ست

این ارمغان کمی نیست، جز این نویدی ندارم

ای هشت خوان سلوکم! من فارغ از این ملوکم

ای خاک پایت مرادم! در خود مریدی ندارم

سبزند آیینه پوشان، کو خنجر دین فروشان؟

جز نوش داروی لطفت، دیگر امیدی ندارم

سیمرغ مهر تو آنک، بر زخم رستم نظر کرد

جز مام میهن برایت، گردآفریدی ندارم

ای مشرق جان ایران، روشن به خورشید نامت

در سوگزاران دنیا، غیر از تو عیدی ندارم

□

کرمان اگر از تو دور است، اما تو نزدیکی آقا!

تا بارگاهت ـ مدد کن ـ راه مدیدی ندارم

ای شاهد هرچه مشهود! شرمنده هستم که یک عمر

در مشهد شعرهایم، سرو شهیدی ندارم

ممنونم آقا که دست این ناتوان را گرفتی

قفل دلم را گشودی، دیدی کلیدی ندارم

گفتم به جای زیارت، شاید غزل گریه کردم

آقا! ببخشا که امشب، شعر جدیدی ندارم

bekhabfarvardin — Tue, 13 Oct 2009 01:21:18 GMT

عزیزم از تو ممنونم، که سوسویی نشان دادی

دمیدی در غزلهایم، به شعر مرده جان دادی

مرا می خواستی در شمس، مولانا برقصانی

اگر زلفی رها کردی، اگر دستی تکان دادی

تو آن ماهی که سی سال است در شهریور کرمان

کویر تشنه ی شب را نشان کهکشان دادی

عزیزم از تو ممنونم که دریاوار شوریدی

به دوش قایق تنها، شکوه بادبان دادی

زمین لبریز شد از حجم آدمها و آهن ها

و تنها تو به گوش من خبر از آسمان دادی

تو حوای منی کز کهکشانی دور می آیی

که روزی در بهشت این درس ها را امتحان دادی

تو آن فردای دیروزی، تو سیب و سرو و نوروزی

که انگور دهانت را به جشن مهرگان دادی

مرا در هفتخوان خنجر ابروی خود خم کن

به دست آرشت اینبار اگر رنگین کمان دادی

به چشمان تو مدیونم، همیشه از تو ممنونم

چه دنیای غزلناکی، به این مرد جوان دادی!

غزلهایم فدایت، دست من خالی ست، پس بستان

تمام بوسه هایی را که آن شب رایگان دادی

عکس:حمید صادقی

معرفی دو مجموعه شعر:

۱- " مرثیه های ممنوع" نام گزیده شعر دوست عزیزم، شاعر توانا و مانا

محمدعلی جوشایی است که چندیست توسط نشر تکا منتشر شده است.

مثل همیشه خواندن آثار او شیرین تر از خرمای بم و حیرت آور تراز رازآلودگی

کویر.

۲ـ " صبح در فنجان نیلوفر" نیز نام اولین مجموعه شعر مستقل دیگر دوست

نازنین، شاعر جوان کرمانی، مهدی گنجی ست. ناشر این اثر انتشارات

فصل پنجم است. به امید آثار ديگر و آينده اي پربار براي او.

و سرانجام اينكه وبلاگ ادبي آفريدگاران فروتن شعر، كه پاره اي از صداي

شعر امروز كرمان است، هر دو هفته يك بار به روز مي شود. منتظر نگاه

و نقدتان مي مانيم.

http://afaridegaran.blogfa.com/

bekhabfarvardin — Mon, 13 Jul 2009 06:01:18 GMT

عکس: حمید صادقی

ای روزگار این رسم و این آیین نمی ماند

دنیا چنین غمگین و وهم آگین نمی ماند

گیرم گلی چیدند، اما بر لب دنیا

لبخند گل می ماند و گلچین نمی ماند

هرچند در ذهن درخت پیر، بعد از این

یادی به جز اندوه فروردین نمی ماند

هرچند در آیینه ها تصویر زیبایی

از انحنای رقصی آهنگین نمی ماند

هر چند در تنگ بلور سینه ی مردم

رنگی به غیر از ماهی خونین نمی ماند

هرچند یوسف گم شد و در کلبه ی یعقوب

حتی نشان از بوی بنیامین نمی ماند!

...اما به جادوی پر سیمرغ ها سوگند

این زخمهای کهنه بی تسکین نمی ماند

ماهی که می بینی فرو رفته ست در مرداب

بالا بلند است اینچنین پایین نمی ماند

□

ای مومنان! فکر بهشتی تازه تر باید

تزویرتان پشت نقاب دین نمی ماند

□

کندوی متروک زمین، خواب عسل دیدست

فرهاد هم اینگونه بی شیرین نمی ماند

خون رگ دست "امیر" از هر انارستان

می جوشد و در بند باغ فین نمی ماند

□

ای شاعر از پس کوچه های شعر خود برگرد

شهر تو در تسخیر آن و این نمی ماند

حتی اگر باران سنگ

از آسمان

بارد

این شهر لبریز گل و آیینه می ماند

مردی که درآیینه ها تکثیر خواهد شد

چندان به این دیوانه ی مسکین نمی ماند!

bekhabfarvardin — Wed, 17 Jun 2009 09:09:18 GMT

سبزیم که از نسل بهاران هستیم...

و غزلی تازه:

این مرده از هوای تو دم می زند هنوز

با زنده های شهر قدم می زند هنوز

تقدیر خسته ایست که او را پرنده ای

در انزوای لانه رقم می زند هنوز

همزاد ماهیانم و قلاب در دهان

دارد میان سینه، دلم می زند هنوز

□

هر شب صدای در زندنی می رسد به گوش

شادیست این، که طعنه به غم می زند هنوز

راهی به جز امید به دست شفا نداشت

دیوانه ای که سر به حرم می زند هنوز

□

ای روزگار! پنجه ی خونین عادلان

بر سینه ی تو زخم ستم می زند هنوز

دنیا سکوت ممتد درد است و گاه گاه

آنرا صدای گریه به هم می زند هنوز

□

انگشت روی شیشه کشید و تورا نوشت

ابری که زیر چتر قدم می زند هنوز!

خبر:

مجموعه داستان نویسنده توانای کرمانی ،دوست عزیزم سعید کوشش با عنوان

"مرگ خدایان موازی" وارد بازار کتاب شد.این اثر توسط نشر داستانسرا منتشر

شده و در بردارنده ی ۱۷ داستان کوتاه است. چشم به راه آثار دیگر او هستیم.

bekhabfarvardin — Tue, 26 May 2009 15:10:18 GMT

...ای ظهور ناب اسم الله بر روی زمین

زندگانی تو تفسیر مسلمانی شدست

ای که در پیشانی ات مهتاب جولان می گرفت

علم در سر نمازت قوس قرآنی شدست...

خدای را هزاران شکر که چند باری عارف بزرگ حضرت آیت الله العظمی

بهجت را زیارت کردم. بی ترید ایشان نمونه ی روشنی از انسان کامل

بودند و افسوس که دیگر سحرگاهان این دنیا شاهد مناجات و اشک و

سجده های طولانی شان نیست.

زادنش به دیر خواهد انجامید،

خود اگر زاده تواند شد...

به زودی باغزل و غیر غزل هستم.

bekhabfarvardin — Thu, 07 May 2009 07:06:18 GMT

در نمایشگاه امسال دو مجموعه از کارهای منتشر شده ام

حضور دارد ۱- از این بهشت موازی، نشر تکا

۲- مرا که برگ شدم، نشر مرکز کرمان شناسی

و چند بیت از یک غزل مثنوی، از مجموعه ی از این بهشت موازی:

جرم من رها شده، دیوانه بودن است

با هرچه جز نگاه تو بیگانه بودن است

منظور من ازین همه آواره زیستن

با برق چشمهای تو همخانه بودن است

بوی گل تن تو، در این ورطه ی خزان

پیغام آشکار بهارانه بودن است

گاهی تو هم به خانه ی خاموش من بیا

چون سرنوشت خانه ام ویرانه بودن است

بر من ببخش گاهی اگر پیله می شوم!

این خود دلیل روشن پروانه بودن است

پروانه ام که بی تو به هرجا نمی پرم

من با تو می پرم، تک وتنها نمی پرم

سوگند می خورم به غزلرقص مولوی

سوگند می خورم به غزلهای منزوی

اینک دلم برای تو غمخواره ای بزرگ

اینک دلم به وسعت سیاره ای بزرگ

بیچاره ات شدم، تو جگر پاره ام شدی

تنها تویی که ساکن سیاره ام شدی...

این رباعی هم از کارهای تازه:

قانون بهار را رعایت کردم

کم کم به طراوت تو عادت کردم

با آنکه کویری ام ولی همواره

با لهجه ی آب با تو صحبت کردم

bekhabfarvardin — Thu, 23 Apr 2009 08:13:18 GMT

هوای خلوت اردیبهشت بامن بود

گذشت بوی بهار از کنار پنجره ها...

سلام به فروردین، سلام به اردیبهشت

سلام به شعر، سلام به شاعر...

به روز شدن در سال ۸۸ هم حال و هوایی دارد:

تو خلوت یه ایون،یه غربت داغونم

رو تاقچه ی تنهایی، حجم یه گلابدونم

یه غصه ی سرگردون، یه قصه ی پاییزی

من ابر لب حوضم، همسایه ی بارونم

وقتی که نمی جوشم، یه چشمه ی متروکه

وقتی که نمی بارم، یه گریه ی خندونم

زخم تن من سیبه، کاج نفسم زرده

تو شرجی نخلستون، یه شاخه ی بی جونم

تو دست صدای من، یه چاقوی غمگینه

آوازای زخمی رو بی حنجره می خونم

فانوس شب سردم،آیینه ی پر گردم

مثل ترک تاریخ، رو سینه ی گلدونم

□

همخونه ی تابستون، همگریه ی پاییزم

همزاد بهار پیر، همسال زمستونم

... واینکه وبلاگ ادبی شاعر نخل های صبور و زخمهای کویر

محمد علی جوشایی متولد شد. (مرثیه های ممنوع)

شعر او مشتاقان زیاد دارد. من هم با تمام شوق دوستانم

را به سفر در سرزمین مجازی آبروی شعر کرمان، جوشایی

عزیز دعوت می کنم.

www.joshaiy.persianblog.ir

آهوپلنگ

bekhabfarvardin — Mon, 02 Feb 2009 06:57:18 GMT

حالی مثال آهو، در دامگاه دارم

"مغرور چون پلنگان چشمی به راه دارم"*

آهوپلنگ تنها، انسان ناگزیرم

در ساقه های تردم، خون گیاه دارم

تردید بین بودن، یا سیب را سرودن

از این گناه تا کی، خود رانگاه دارم؟

□

من یک شب بلندم، در کوچه های کوتاه

در کوله پشتی خود، فانوس ماه دارم

من دفتری سپیدم، کز روزگار پیشین

در برگ سرنوشتم، شعری سیاه دارم

□

ای آینه! نپرس از تصویرهای تازه!

در پاسخ سوالت، تکرار آه دارم

هرصبح رو به دریا، می پرسم از خودم باز

آیا به شهر خورشید، امروز راه دارم؟

□

آهوی نیمه ی من، با نیم دیگرم گفت:

آه ای پلنگ! بگذر ازمن،گناه دارم

*مصراعی از غزل دوست شاعرم مازیاز نیستانی، که سبب ارتکاب این غزل شد.

bekhabfarvardin — Sat, 03 Jan 2009 04:47:18 GMT

به بوی تربت اکرم المستشهدین

خسته اي خيس و خالي از خويشم

پيرهنْ زارِ چشم يعقوبم

دست در دست يوسفي امشب

سر به ديوار چاه مي كوبم

آه مولا! كسي نمي داند

سايه ها آفتاب مي نوشند

هر چه باران و رود و ا قيانوس

از لبان تو آب مي نوشند

آه مولا! كسي نمي داند

تير قلب تو را نمي دوزد

آتش از ترس آه سوزانت

خيمه هاي تورا نمي سوزد

اي نجات و نجابت دريا

هر چه دل بود، نوح مي كردي

اي كه با زخم هاي موّاجت

تيغ را قبض روح مي كردي

از نگاه تو ماه، بالا رفت

آسمان سياه را كُشتي

آه مولا! كسي نمي داند

گودي قتلگاه را كُشتي

ناگهان چشم خويش را بستي

سرزمين بهشت پرپر شد

واژگون بود آسمان، امّا

زين اسب تو واژگون تر شد

تير از بس كه تشنه بود آن روز

در گلوگاه اصغرت افتاد

نعش رود فرات خون آلود

روي دست برادرت افتاد

نخل هاي خميده مي ديدند

مردي از روي خويش رد مي شد

كاش آبي كه كشته شد، راه

خيمه گاه تو را بلد مي شد

آه مولا! كسي نمي داند

آب ها تشنه ي لبت بودند

لشكر شام وكوفه، تعدادي

از اسيران زينبت بودند

داشت بوي خرابه مي آمد

كاروانت شبانه زخمي شد

دختر كوچكت كه نه، امّا

شانه ي تازيانه زخمي شد

ناقه ها بين راه فهميدند

دربهار تو برگ ريزي نيست

پيش اين كاروان توفاني

خون و زنجير و شعله، چيزي نيست

آه مولا! كسي نمي داند

آفتاب حجاز را بردند

مردم كوفه، ظهر عاشورا

آبروي نماز را بردند

من كنار تو خيمه خواهم زد

خسته اي خيس و خالي از خويشم

آه مولا! كسي چه مي داند؟

شايد امشب تو آ مدي پيشم

از همان صبح روز عاشورا

شعرهاي من از تو پر بودند

روي دفتر شهيد مي گشتند

واژه هايي كه مثل حُر بودند

بایزید

bekhabfarvardin — Thu, 18 Dec 2008 07:11:18 GMT

چون کار او بالا گرفت، هفت بارش از بسطام بیرون کردند. گفت: "چرا مرا بیرون

کنید؟" گفتند: "چون تو مردی بدی" گفت:"نیکا شهرا که بدش بایزید باشد!"

تذکره الاولیا

می آید از "بسطام" با چشمان بادامی

سروی کویر آجین و دریا دل، به آرامی

سروی که نیمی ماه و نیمی بامدادان است

نیمی تمامی روح و نیمی نازک اندامی

□

در کوچه های تنگ "خرقان" برف می بارد

بادم، که هر شب می وزم در بی سر انجامی

زن در تنور سینه اش نان می پزد، گفتند:

مانند سقف خانه اش می سوزد از خامی

□

ای شیخ! ما را خرقه ای از مرگ می باید

تا کاممان شیرین شود با نام ناکامی

شیرین، چنان شیرین که فرهادی فراز آید

در من بیاویزد، من من، -کوه بی نامی-

از کاهنان شرق می پرسم نشانم را

از معبد بودا و از خط های ایلامی

از نسخ نستعلیق ها تا مینیاتورها

ازکفر تا اسلیم های نیمه اسلامی

□

خورشید را از شهر بیرون کرده اند افسوس!

سر خدا افتاده دست مردم عامی

گویا صدای "بایزید" از بلخ می آید

ای کوچه های کوفی ای دیوانه ی شامی!

انگورها مستند و می پرسم زنیشابور

آیا سبوی پیر "ماهان" را میاشامی؟

از شهر دل، دل می کنم با شمس مولانا

از جام جان سر می کشم با جامه ی جامی

عرفان درد و رشحه ی اشراق، چون سروی

می آید از بسطام با چشمان بادامی

در تار "شهناز" و شب "بهجت" رها گشته ست

در"بم" گره خوردست با آواز "بسطامی"

خبر:

با نزدیک شدن به ۵ دی ماه و سالگرد فاجعه ی غم انگیز زلزله

بم، آیین نکوداشت هنرمند بزرگ، زنده یاد ایرج بسطامی در

تالار وحدت تهران برگزار می شود. زمان برنامه شامگاه ۷ دی

ماه است. در این آیین هنرمندان و استادان برجسته ی موسیقی

کشور حضور دارند، از جمله اجراهای یش بینی شده در این

مراسم، اجرای گروهی از نوازندگان به نام کشور، به خوانندگی

هنرمند جوان مجید حسین خانی است. او از شاگردان موفق

زنده یاد استاد بسطامی بوده و در سالهای اخیر دوره ی عالی

آواز را نزد استاد شاهزیدی گذرانده است. او اجراهای متعددی

در داخل و خارج کشور به همراهی گروههای مختلف داشته است.

حسین خانی در این آیین آلبوم "وطن من" و تصنیفی تازه، ساخته ی

استاد مشکاتیان را به یاد استادش،ایرج بسطامی اجرا می کند.