روی دشت تنت می خرامند، وقت خوابیدن تو دوآهو

آن دو آهوی عریان که لرزان، می گریزند از این سو به آن سو

آن دو آهو که گاهی دو سیبند! سیب هایی که" آدم" فریبند

 چون اناران وحشی غریبند! آبدارند مثل دو لیمو!

خمره های پر از آفتابند، معدن شهد و شیر و شرابند

مثل حال من و تو خرابند، مثل گلهای گلخانه خوشبو

بر طلای تنت جیوه داری، ای درختی که دو میوه داری!

دو ستاره، دو لاله، دو گیلاس،  دو پرنده، دو چشمه، دو کندو

من زباغ تنت سیر خوردم  از اناران تو شیر خوردم

گوییا زخم شمشیر خوردم  زیر آن سایه ساران گیسو

ای دو چشمت دو فانوس روشن! جلوه کن با دو موج مطن طن

این منم من که بر زورق تن، می زنم رو به چشم تو پارو

مثل کاهم اگر کهربایی، ای که در گیسوانت رهایی

اینچنین شد که هر شب من و تو، می نشینیم زانو به زانو